Hola todos,

na bij te zijn gekomen van de jungle, toch wel meer vermoeiend dan we hadden gedacht, hebben we het ‘stadse’ opgezocht in Lima. Hoezo een verschil? 8 miljoen inwoners, overal verkeer, smog, mensen die voor je neus worden beroofd, kortom drie dagen Lima was genoeg. In drie dagen wel veel gezien, naar Miraflores; de wijk aan het strand geweest, door het park gewandeld en de binnenstad gezien.

Na deze drie dagen hadden we het echt wel gezien en met de meest luxe nachtbus tot nu toe naar Trujillo gereisd, vanuit hier met de taxi naar Huanchaco. Heerlijk, een kleine surfplaats, strand, de zee met hele hoge golven, aardige mensen…alle ingrediënten om hier te leren surfen. Net ingecheckt in het plaatselijke hostel, genaamd ‘My Friend’, waar alles heel erg tranquilo, tranquilo gaat, zaten we met een drankje op het terras. De eigenaar stelde zich voor en wij vertelden dat we surflessen wilden nemen, tien minuten later hadden we een wetsuit aan en voor we het wisten lagen we op het strand te ‘peddelen’ en hup de zee in. Geen moment om na te denken, misschien ook wel beter.

Twee intensieve uren in de zee volgden, maar de eerste momenten op de surfplank in de golven waren een feit. Best lastig om de juiste timing te vinden, de nodige spieren te gebruiken om zo snel mogelijk op de juiste manier op te staan, balans te vinden en ‘1, 2, 3, ‘up-and-down’ over de golven….maar oefening baart kunst… De nodige lessen gehad en na een week konden we best goed op de golven staan!!

Afgelopen week hebben we ons volledig aangepast aan de locals. Hardlopen, surfen, eten, drinken, slapen, van de zon genieten op het strand en in je korte broek ’s middags de Champions league finale kijken ….al met al een zwaar leven ;)

En dus niet zo’n lang verhaal en veel foto’s deze keer..

Hier in Huanchaco hebben we George opnieuw ontmoet. Tijdens de jungle tour hebben we hem leren kennen. Een Peruaan, geboren in Huanchaco, die daarna een eigen resort had op Bali. Deze heeft hij verkocht en daarna besloten om boeddhist te worden en rond te reizen. Hij gelooft er heilig in dat de wereld vergaat op 31 december 2012, daarom had hij in Peru een bunker laten bouwen. Aankomende week reist hij af naar India voor een teaching week van de Daila lama, al met al een markant persoon.

Maar…interessante gesprekken…helemaal nadat Marcelle een buddha in haar armband en Martijn de mini buddha (die we van zijn moeder hadden gekregen voor onze reis) lieten zien.Nadat George deze zag was hij helemaal enthousiast, nu zijn we dankzij hem in het bezit van een ‘Khata’, een zijden sjaal die symbool staat voor goede wil, gunst en compassie. Aparte, waardevolle ontmoetingen toch weer….

Vannacht reizen we af naar Guayaquil in Ecuador…