Vanuit Pucon bracht de nachtbus ons naar Valparaiso (ook wel Valpo genoemd). Wonderlijk weer hoe snel en gemakkelijk de nachtbus is..je slaapt en als je wakker wordt ben je in een andere stad. Om half negen stonden we bij ons hostel en konden gelijk aanschuiven aan het ontbijt. ‘s Middags een stadswandeling, deze zou drie uur duren. De zon scheen, korte broek en shirtje aan. Onze gids wist echter alles maar dan ook alles van de stad te vertellen en de wandeling duurde iets langer dan 3 uur, 5 uur (!!) later (met blauwe nagels van de kou) waren we terug bij ons hostel.

Valparaiso is de grootste havenstad van Chile, een mega havengebied. Een kleurrijke stad, overal zijn graffity’s te zien. Er hebben al verschillende aardbevingen plaatsgevonden in en om Valparaiso, in 2010 vond de meest recentelijke aardbeving plaats in Concepcion, tijdens de stadswandeling was hier nog veel van terug te zien. Sommige huizen zijn helemaal niet meer opnieuw gebouwd en liggen nog in puin met een bouwhek erom, scheuren in woningen en gebouwen. In de supermarkten en cafés zijn over de lengte touwen gespannen voor de flessen wijn/drank. Het schijnt dat er nog vaak kleine trillingen plaats vinden.Valpo is gebouwd op 49 heuvels, de straten verschillen erg in hoogte, hierdoor maken de inwoners gebruik van ascensors (liften). Op dit moment werken er nog 5 liften in de stad, deze zijn dan ook onderdeel van de Unesco. Tijdens de stadswandeling zijn we in de ascensors geweest.

In de stad rijden veel microbuses (minibusjes),voor 200 peso (30 cent) kun je overal naar toe. Wel handig om direct het goede busje nemen J , wij kwamen uit in een volkswijk ergens op een berg waar het niet echt al te fijn was uit te stappen. Fijn dat je dan Spaans spreekt en kunt uitleggen dat we terug wilden naar de stad, de buschauffeur heeft ons naar de goede bus gebracht. Vervolgens kwamen we midden in de stad in een demonstratie uit, kennis gemaakt met traangas (niet al te fijn spul). In de binnenstad rijden ook nog trolleybussen uit 1950!! De oudste nog rijdende ter wereld, kortom, het openbaar vervoer is goed voor elkaar. In alle cafés en restaurants hangen tv’ s en ze zenden non stop 80/90 jaren clips uit, MC Hammer en vele anderen hebben we gezien.

Na Valparaiso hebben we de Argentijnse grens weer gepasseerd (mooie busrit over de Andes) en zijn aangekomen in Mendoza, DE wijnstreek, 70% van alle Argentijnse wijn wordt in deze streek geproduceerd. Een geweldig hostel, de eerste avond was er een empanada cooking class, natuurlijk aan meegedaan. Heel grappig, er waren maar een paar mensen empanada’s aan het maken, toen ze eenmaal uit de oven kwamen zaten alle mede hostellers ineens in de tuin, een erg gezellige avond.

Mendoza een mooie, en vooral groene stad. In en om Maipu (15 km verderop) zijn de meeste bodega’s, vrachtwagens vol met druiven reden de hele dag af en aan. Bij de plaatselijke fietsverhuur, Mr Hugo, hebben we zoals zovelen een fiets gehuurd en na een klein stukje fietsen stonden we in het wijnmuseum, gevolgd door bezoekje een olijfolie-fabriek met een proeverij van likeur, olijfolies, tapenades, ‘dulce de leche’ (zoete pasta) en allerlei soorten jam. Met een goed gevulde maag hebben we de fietstocht vervolgd naar de Trapiche bodega. Super, de bodega stamt uit 1912 en is, na te zijn verlaten, opnieuw opgebouwd. Erg interessant om het gehele proces te zien en natuurlijk om de wijnen te mogen proeven J.

Hierna hebben we nog een wijngaard van een familie bezocht en daarna naar Mr Hugo gefietst (10 km) om de fiets in te leveren en terug te keren naar het hostel (dachten wij), maar Mr Hugo voorzag iedereen vervolgens rijkelijk van zijn wijn en een behoorlijke after party volgde.

In Mendoza hebben we een auto gehuurd voor een week en een ronde gemaakt tussen verschillende plaatsen. San Luis was de eerste plaats waar we hebben overnacht, vanuit hier zijn we doorgereden naar Villa Dolores. Wat een dag op de weg, echt over allerlei soorten wegen: asfalt, zandweg, bergweg…en ook alle dieren die we onderweg tegenkwamen, koeien, schapen, geiten en paarden in het wild. Voor onze auto stak een leguaan de weg over en twee vogelspinnen (!!). Vanuit Villa Dolores zijn we naar Cordoba gereden, hier hebben we twee nachten geslapen. Wederom een erg gezellig hostel met een binnentuin en ’s avonds de asado (beroemde bbq). Cordoba is een studentenstad, er zitten 7 universiteiten, ook is het de stad van de jezuïeten, deze hebben de stad gesticht. Dit is overal terug te zien, veel oude gebouwen, kerken en kathedralen.

Na Cordoba hebben we overnacht in Cosquin in een cabaña (soort houten vakantiehuisje). Het hoogseizoen is voorbij in Argentinië, vandaar dat veel hotels en appartementen gesloten zijn. Wij waren de enigen op het vakantiepark, privé zwembad.

De volgende bestemming was San Juan, lekker rustig op de weg omdat het zondag was, (de familiedag voor de Argentijnen) alleen de politie hield geen rust, we zijn wel langs 10 politiecontroles gekomen. Het maakt niet uit in wat voor een auto je hier rijdt, zolang het vier wielen heeft en het doet is het goed. Geen motorkap, bumper eraf, koplampen stuk, totaal verroest, mega lawaai…maakt allemaal niks uit…’zolang je je koplampen maar aan hebt’ hebben wij geleerd.Wij hadden net getankt en zagen in de verte de oranje pionnen staan, alweer politie dachten we nog, vervolgens moest Martijn uitstappen en mee naar binnen. Vergeten de koplampen aan te doen, gevolg: boete van 700 peso (=120 euro!!). Nadat we gezegd hadden dat bedrag niet bij ons te hebben (leugentje) was de boete ineens 300 peso (50 euro)..hij kon namelijk geen bonnetje uitschrijven vandaar dat het goedkoper werd. Jaja, we hebben het maar betaald en waarschijnlijk is hij ’s middags heerlijk uit eten geweest met de familie.

Nog geen half uur later wederom politiecontrole, nu vertelden ze ons dat er verderop een rotonde kwam en er dieren op de weg konden lopen, hij vroeg wel een vergoeding voor zijn goede tips!! Haha. Bijna in San Juan was er nog een laatste controle, of we fruit bij ons hadden en de auto werd gedesinfecteerd (waarvoor we wel moesten betalen), hoe bedenk je het!! Twee dagen in San Juan doorgebracht in een ‘stapelbed-zonder-breakfast’.

Ondertussen zijn we weer in Mendoza, wat een week op de weg! Onderweg veel (gelukkig levende) dieren gezien, maar helaas ook veel over(r)leden. Er zijn onwijs veel zwerfhonden en deze lopen langs de weg of op de weg, niet altijd met een goede afloop, naar om te zien. We hebben ook veel koeien en paarden langs de weg zien liggen. Onderhoud doen ze niet aan, dus slalommen om de gaten en ondertussen goed opletten op tegenliggers. Benzinestations zonder benzine, heel normaal. Onze Chevy staat weer in de garage, hij was zilvergrijs toen we hem ophaalden, bij het afleveren zandbruin..no hay un problema!(geen probleem)

Morgenavond gaan we met de nachtbus verder naar Salta, in het noorden van Argentinië en vanuit daar richting Bolivia, ondertussen hebben we al 17.530 kilometer afgelegd.

Saludos!!